ทดสอบสายตาหลายคนเริ่มคิดเรื่องทดสอบสายตาตอนที่อ่านป้ายระยะไกลไม่ชัด หรือรู้สึกตาล้าหลังจ้องหน้าจอทั้งวัน แต่พอถึงเวลาจะไปจริงกลับไม่แน่ใจว่าต้องเตรียมอะไร และจะเจอขั้นตอนแบบไหน การรู้ล่วงหน้าช่วยให้ใช้เวลาที่ร้านได้คุ้มขึ้น โดยมี 4 เรื่องที่ควรรู้ ได้แก่ สัญญาณที่บอกว่าถึงเวลา สิ่งที่ควรเตรียม ขั้นตอนที่มักพบ และคำถามที่ควรถามก่อนตัดแว่น

ข้อ 1 สัญญาณที่บอกว่าถึงเวลาทดสอบสายตา

หากพบอาการต่อไปนี้ อาจถึงเวลาไปวัดสายตา

  • อ่านตัวหนังสือเล็กแล้วต้องถือให้ห่างหรือเพ่งนานกว่าเดิม
  • มองป้ายหรือหน้าจอที่อยู่ไกลไม่ชัด และต้องหรี่ตาช่วย
  • รู้สึกตาล้า หรือปวดศีรษะบ่อยหลังใช้สายตาต่อเนื่อง
  • แว่นที่ใช้อยู่เริ่มมองไม่ชัดเหมือนตอนแรก หรือไม่ได้วัดสายตามานานแล้ว

คนที่ใส่แว่นเป็นประจำควรวัดสายตาซ้ำเมื่อรู้สึกว่าแว่นเดิมไม่ชัดเหมือนเดิม การวัดซ้ำเป็นระยะช่วยให้ตรวจสอบได้ว่าแว่นที่ใช้ยังตรงกับค่าสายตาปัจจุบันหรือไม่

อาการเหล่านี้ไม่ได้บอกสาเหตุได้แน่ชัดเสมอไป แต่การวัดค่าสายตาเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการดูว่าแว่นที่ใช้ยังเหมาะกับสายตาในตอนนี้หรือไม่

ข้อ 2 เตรียมตัวก่อนไปทดสอบสายตา

การเตรียมตัวเล็กน้อยช่วยให้ผลที่ได้ตรงกับการใช้สายตาจริงมากขึ้น ลองเตรียมสิ่งเหล่านี้ไว้

  • แว่นตาหรือคอนแทคเลนส์ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน เพื่อให้ผู้ตรวจเทียบกับค่าเดิม
  • ใบค่าสายตาเดิม หากยังเก็บไว้
  • ข้อมูลโรคประจำตัวและยาที่ใช้เป็นประจำ เพราะบางอย่างเกี่ยวข้องกับสายตา
  • ลักษณะการใช้สายตาในแต่ละวัน เช่น ทำงานหน้าจอ ขับรถ หรืออ่านหนังสือ เพื่อให้เลือกชนิดเลนส์ได้ตรงกับชีวิตจริง

ควรจดอาการที่สังเกตเห็นไว้ล่วงหน้า เช่น มองไม่ชัดในช่วงเวลาไหน หรือเกิดอาการตอนใช้สายตากับระยะใดบ้าง แล้วนำไปบอกผู้ตรวจ หากต้องถอดคอนแทคเลนส์ก่อนวัด อย่าลืมพกตลับและน้ำยาสำหรับเก็บไปด้วย

ควรจัดเวลาให้เพียงพอและไม่ไปในช่วงรีบ เพราะการทดสอบต้องใช้สมาธิในการตอบ หากต้องการแว่นสำหรับงานเฉพาะอย่าง เช่น ขับรถกลางคืนหรือทำงานหน้าจอทั้งวัน ให้บอกผู้ตรวจตั้งแต่ต้น

ควรถามร้านล่วงหน้าด้วยว่าผู้ที่ใช้คอนแทคเลนส์ต้องถอดก่อนวัดนานแค่ไหน เพราะแต่ละร้านมีแนวทางต่างกัน และควรพักผ่อนให้พอก่อนวันนัด เพื่อให้มีสมาธิกับการตอบแบบทดสอบ

ข้อ 3 ขั้นตอนที่มักพบในการวัดสายตา

ลำดับอาจต่างกันไปตามร้านและสถานที่ แต่โดยทั่วไปมักมี 4 ขั้นตอน

  1. พูดคุยเรื่องประวัติการใช้สายตา แว่นเดิม และอาการที่เจอ
  2. วัดค่าเบื้องต้นด้วยเครื่องอัตโนมัติ เพื่อใช้เป็นจุดเริ่มต้นของการตรวจ
  3. อ่านตัวอักษรหรือสัญลักษณ์ผ่านเลนส์ทดลองหลายแบบ เพื่อเลือกว่าภาพแบบไหนชัดกว่าสำหรับตาแต่ละข้าง
  4. สรุปค่าสายตา และแนะนำชนิดเลนส์ที่เหมาะกับการใช้งาน

หากขั้นตอนไหนไม่เข้าใจ หรือรู้สึกว่าตอบไม่มั่นใจ ให้บอกผู้ตรวจได้ทันทีโดยไม่ต้องรอจนจบ

ระหว่างทดสอบ ให้ตอบตามที่เห็นจริงโดยไม่ต้องเดาให้ถูก ถ้าสองตัวเลือกดูใกล้เคียงกันจนบอกไม่ได้ ก็ตอบตามนั้นได้เลย เพราะผู้ตรวจใช้คำตอบเหล่านี้ปรับค่าไปทีละขั้น

ผลการวัดมักแสดงเป็นค่าสายตาสั้น ยาว และเอียงของตาแต่ละข้าง สายตาสั้นทำให้มองไกลพร่า สายตายาวทำให้มองใกล้พร่า ส่วนสายตาเอียงทำให้ภาพพร่าหรือบิดเบี้ยวได้ทุกระยะ ถ้ามีข้อสงสัยว่าตัวเลขแต่ละค่าหมายถึงอะไร ให้ถามผู้ตรวจได้เลยระหว่างอธิบายผล

ข้อ 4 คำถามที่ควรถามก่อนตัดแว่นหลังวัดสายตา

เมื่อได้ค่าสายตาแล้ว ก่อนตัดสินใจทำแว่น ลองถามสิ่งเหล่านี้

  • ค่าสายตาที่ได้แต่ละข้างเป็นเท่าไร และต่างจากค่าเดิมมากแค่ไหน
  • ชนิดเลนส์แบบไหนเหมาะกับการใช้งาน เช่น ขับรถ ทำงานหน้าจอ หรือใส่ตลอดวัน
  • มีการเคลือบแบบใดบ้าง และแต่ละแบบช่วยเรื่องอะไร
  • ต้องรอรับแว่นนานเท่าไร และหากใส่แล้วไม่ถนัดสามารถปรับแต่งหรือเปลี่ยนได้หรือไม่
  • ควรทำแว่นแยกสำหรับงานแต่ละแบบหรือไม่ เช่น แว่นทำงานหน้าจอกับแว่นขับรถ
  • ขอสำเนาค่าสายตาเก็บไว้ได้หรือไม่ เพื่อใช้เทียบในครั้งต่อไป

เมื่อได้ใบค่าสายตา อาจเจอตัวย่อที่ไม่คุ้นเคย ลองดูความหมายคร่าว ๆ ดังนี้

  • SPH คือค่าสายตาสั้นหรือยาว ตัวเลขติดลบหมายถึงสายตาสั้น ตัวเลขบวกหมายถึงสายตายาว
  • CYL คือค่าสายตาเอียง
  • AXIS คือแกนของสายตาเอียง
  • ADD คือค่าที่เพิ่มสำหรับการมองระยะใกล้ ซึ่งพบในแว่นสองระยะหรือแว่นหลายระยะ

การวัดสายตาเพื่อทำแว่นเน้นหาค่าเลนส์ที่ช่วยให้มองชัด หากตามัวลงอย่างฉับพลัน หรือเห็นแสงวาบในตา ควรพบจักษุแพทย์โดยเร็ว

เตรียมตัวสักนิด แล้วเลือกแว่นได้ตรงกับชีวิตประจำวัน

สัญญาณที่รู้ว่าถึงเวลา ข้อมูลที่เตรียมไปจากบ้าน ขั้นตอนที่รู้ล่วงหน้า และคำถามที่ถามครบก่อนตัดแว่น ทั้ง 4 เรื่องนี้ทำให้การไปวัดสายตาครั้งหนึ่งได้คำตอบจริง เมื่อเตรียมพร้อม ก็ออกจากร้านพร้อมค่าสายตาที่เข้าใจความหมาย และแว่นที่เลือกให้เหมาะกับการใช้งานของตัวเอง